Tijd

Deze glazen sculptuur neemt de Anyue-steengravures als spirituele oorsprong en gebruikt de transparantie, vloeibaarheid en chromatische spanning van de hedendaagse glaskunst om het poëtische rijk te reconstrueren waar millennia-oude boeddhistische sculpturen naast landschappen en menselijke cultuur bestaan. Door de dialoog tussen traditie en moderniteit wekt het de spirituele weerklank van cultureel erfgoed.

I. Transcriptie van culturele genen: van ‘met grotten omzoomde bergen’ tot ‘geglazuurde gelaagde bergkammen’

De Anyue-steengravures vertegenwoordigen het hoogtepunt van de Sichuan-Chongqing-grotkunst, waarbij hun kernallure ligt in de ruimtelijke filosofie van ‘eenheid tussen hemel en mensheid’: boeddhistische grotten ingebed in groene pieken, waar rotswanden dienen als papier en beitelsporen als inkt, waardoor geloof in het weefsel van de aarde wordt gegraveerd. Het werk vertaalt dit geloof precies door de vormentaal van gelaagde bergen.
De bergplooien in het stuk vertegenwoordigen zowel de geologische textuur van natuurlijke verwering als de beitelsporen van steenhouwers die ‘beitels als borstels gebruikten’. Dit transformeert het oorspronkelijke vakmanschap van ‘bergen uitsnijden tot Boeddha’s’ in de ritmische cadans van met de hand gesneden kristalglasreliëfs.
De vaag waarneembare Boeddhafiguur in het midden straalt de plechtige uitstraling uit van een standbeeld dat is verweerd door natuurkrachten. Maar binnen de doorschijnendheid van het kristalglas lost de tastbare ‘afstand’ van een fysiek beeld op, waardoor de Boeddha kan transformeren van een ‘icoon voor menselijke verering’ in ‘een deel van de spirituele essentie van het landschap’. Dit weerspiegelt op subtiele wijze het Zen-kernprincipe dat ‘alle wezens de Boeddha-natuur bezitten; elke berg en beek is een oefenplaats.’

II. Zen-dialoog van materiaal en licht: kristalglas als medium, licht en kleur als zen-expressie
De transparantie, kleurverlopen en het samenspel van licht en schaduw in kristalglas dienen als een ‘Zen-medium’ dat verleden en heden overbrugt. Het verloop van groengroen naar diepblauw is geïnspireerd op de weelderige bossen en de rustige schemering van Anyue Mountain en resoneert met de beelden van de traditionele Chinese ‘blauwgroene landschapsschilderkunst’, waarbij de tinten van de natuur worden gebruikt om de grottempel te verbinden met het ritme van hemel en aarde. Terwijl licht het gelaagde glas doordringt, vermengen tinten zich en verstrengelen illusies zich, waardoor de wazige uitstraling van de ochtendmist wordt opgeroepen die de grotten omhult. De dialectische coëxistentie van de ‘leegte’ (doorschijnende kwaliteit) en de ‘kleur’ (koele groen-blauwe tinten) van het glas interpreteert het ultieme filosofische inzicht van het boeddhisme: ‘leegte is vorm, vorm is leegte.’ Terwijl licht en schaduw over gebogen oppervlakken stromen, verschuiven de bergvormen en Boeddha-silhouetten voortdurend, waardoor de statische sculptuur ‘een moment krijgt dat eeuwigheid is’ – wat de diepe rust oproept die door millennia van wind en regen op het glas is gedestilleerd. Anyue's stenen beelden.
Dit werk maakt uiteindelijk gebruik van kristalglas als penseel en licht als inkt, waardoor het verhaal van Anyue's 'boeddhistische rijk te midden van bergen en wateren' wordt herschreven binnen een hedendaagse context. Binnen de transparante poëzie van glas ontspruit het eeuwenoude geloof een spirituele vitaliteit die reikt naar de toekomst.

Afmetingen (mm) (L*B*H): 530*330*270

Nettogewicht (g): 40100

Techniek: Verloren wasgieten